Η παραδοσιακή διαχείριση των αγροτικών περιοχών στην Ελλάδα περιλαμβάνει τις πρακτικές εκείνες που ενισχύουν τη φυσική αξία μιας έκτασης (και κατ’ επέκταση και την παραγωγή της), αξιοποιώντας φυσικά χαρακτηριστικά ή εμπειρία. Οι κυριότερες γεωργικές πρακτικές που συνάδουν με την εφαρμογή μιας εκτατικής, αλλά και παραδοσιακής γεωργίας είναι:

1. Συχνότερη χρήση των αγραναπαύσεων και


2. Ποικίλες εναλλαγές καλλιεργειών (αμειψισπορά)

Η εφαρμογή της αγρανάπαυσης έχει θετικές επιδράσεις στη βιοποικιλότητα των αγροτικών περιοχών και εκτός από τον αριθμό των φιλοξενούμενων ειδών, αυξάνει και τις πυκνότητες τους. Έχει ακόμα καλύτερα αποτελέσματα όταν εφαρμόζεται σε μεγάλες εκτάσεις, σε περιοχές όπου οι καλλιέργειες είναι μικρής έντασης και όταν βρίσκεται σε άμεση γειτονία με ΥΦΑ. Από την άλλη, η αμειψισπορά οδηγεί σε βελτίωση της βιοποικιλότητας, καθώς εκτός από τη βελτίωση του εδάφους που έμμεσα ωφελεί την πανίδα, δημιουργεί και κατάλληλες προϋποθέσεις τροφοληψίας, αναπαραγωγής και κάλυψης σε ποικιλία ειδών καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.


3. Χρήση ελληνικών ποικιλιών σπόρων

Η χρήση ελληνικών ποικιλιών σπόρων, οι οποίες έχουν αυξημένες αντοχές σε ορισμένες ασθένειες και μικρότερες ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά και νερό, μπορούν να θεωρηθούν ως καλλιέργειες που υποστηρίζουν μεγαλύτερη βιοποικιλότητα ακριβώς λόγω των λιγότερων εισροών σε αυτές. Επίσης, η βιοποικιλότητα ως έννοια επεκτείνεται και στα ίδια τα γεωργικά φυτά, επομένως οι τοπικές κοινωνίες οφείλουν να προστατέψουν τις τοπικές καλλιεργούμενες ποικιλίες ως τράπεζα γενετικού υλικού για τις επόμενες γενιές.


4. Ορθή διαχείριση νερού

Σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, που οι υδατικοί της πόροι είναι άνισα κατανεμημένοι (άφθονοι τη χειμερινή περίοδο και ελλειμματικοί κατά τη θερινή), η κρισιμότητα στη διαχείριση του νερού είναι εμφανής. Επιπλέον, το Εθνικό Πάρκο Λιμνών Κορώνειας και Βόλβης έχει θέσει και θεσμικά σε υψηλή προτεραιότητα τη διαχείριση του νερού στο Σχέδιο Διαχείρισής του (ΦΕΚ 3159/2012).


5. Συντήρηση και ενίσχυση φυτοφρακτών

Υπάρχει θετικός συσχετισμός της συνολικής έκτασης των φυτοφρακτών με τη βιοποικιλότητα. Στην ίδια μελέτη έγινε συσχέτιση της βιοποικιλότητας και των φυτοφρακτών: οι πολυόροφοι και οι ψηλοί μονόροφοι φέρουν υψηλότερη βιοποικιλότητα, ειδικά αν έχουν μεγάλη ετερογένεια και μικρότερους κορμούς. Συνιστάται η αναγωγή των χαμηλών μονόροφων ή των διπλόροφων φυτοφρακτών σε πιο σύνθετους. Αυτό μπορεί να γίνει με κλάδευση των ξυλωδών φυτών με την κατάλληλη μέθοδο (τα μικρά κλαδιά θάμνων κάθε 3-10χρ., τα πρεμνοφυή κάθε 8-30χρ. και τα υψηλά δένδρα κάθε 30-120χρ.).


6. Ασυγκόμιστα περιθώρια μεταξύ χωραφιών

Είναι ουσιαστικό να αφήνεται ένα μικρό ποσοστό της καλλιεργούμενης έκτασης ασυγκόμιστη μέχρι το φθινόπωρο, πχ. μέχρι και τον Σεπτέμβρη. Στις μεγάλες εκμεταλλεύσεις, π.χ. > 2 εκτ., το ποσοστό αυτό μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 5-20% και στο ποσοστό αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνεται και η έκταση που καταλαμβάνουν οι φυτοφράκτες. Με την πρακτική αυτή, επιτρέπεται στην άγρια ζωή να διατηρηθεί και ειδικά στα έντομα, αλλά και στα άλλα είδη που συνδέονται με έντομα.


7. Βελτίωση των πρακτικών συγκομιδής

Είναι πολύ σημαντικό για την εξασφάλιση της διατήρησης της άγριας ζωής η ελάχιστη δυνατή όχληση της. Αυτή είναι μια βασική αρχή για όλη την καλλιεργητική περίοδο, αλλά έχει ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα κατά την περίοδο της αναπαραγωγής των ειδών, δηλαδή από Απρίλιο μέχρι και Ιούνιο. Οι αγρότες μπορούν να ενημερωθούν σχετικά με την ύπαρξη πολύ σημαντικών ειδών πανίδας και χλωρίδας από τους δυο Φορείς Διαχείρισης των Εθνικών Πάρκων της περιοχής παρέμβασης και να προσαρμόσουν τις πρακτικές τους ανάλογα.


8. Περιορισμός στη χρήση χημικών λιπασμάτων και αγροχημικών

Η εντατική εισροή χημικών περιορίζει την παρουσία συνολικά της άγριας ζωής. Κάποιες φορές δεν περιορίζει την άγρια ζωή μόνο στα όρια της εκμετάλλευσης, αλλά μπορεί να γίνει ευρύτερο πρόβλημα μέσα από τις κινήσεις των ειδών, και ειδικά των εντόμων (πχ. μελισσών). Επιπρόσθετα, η μεγάλη ποσότητα εισροών υποβαθμίζει και την ποιότητα του εδάφους. Η αντιμετώπιση της νιτροποίησης των εδαφών αγροτικών εκμεταλλεύσεων έχει τεθεί ήδη ως προτεραιότητα από την Ε.Ε.