Στις εκτατικά διαχειριζόμενες αγροτικές και λιβαδικές-δασικές εκτάσεις που φέρουν ιδιαίτερα φυσικά γνωρίσματα (Περιοχές Υψηλής Φυσικής Αξίας/ ΥΦΑ – High Nature Value Areas/ HNV), εκτός του ότι παράγονται δημόσια αγαθά και συντηρείται αξιόλογη βιοποικιλότητα, παράλληλα συντελούνται και σημαντικές οικοσυστημικές λειτουργίες:

  1. Γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα
  2. Υποστήριξη σημαντικής βιοποικιλότητας
  3. Προσαρμογή στις κλιματικές αλλαγές
  4. Μείωση των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών (φυσικές δεξαμενές αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος των μόνιμων καλλιεργειών και των ημιφυσικών τοπίων)
  5. Μείωση του κινδύνου δασικής πυρκαγιάς
  6. Διατήρηση του αγροτικού πολιτισμού, γλώσσας και κληρονομιάς
  7. Διαχείριση ποιότητας και ποσότητας υδάτων, ποιότητας αέρα και εδαφών

Η πρώτη προσπάθεια για τον εντοπισμό και την εκτίμηση της έκτασης των Υψηλής Φυσικής Αξίας περιοχών στην Ελλάδα ήταν το 2008, έργο που παραδόθηκε στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. Ο κύριος σκοπός του ήταν να προσδιοριστεί η έκταση των Υψηλής Φυσικής Αξίας Αγροτικών Περιοχών ώστε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για την αξιολόγηση του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (Κοινό Πλαίσιο Παρακολούθησης και Αξιολόγησης), με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας.

Δείτε τη σχετική ταινία μικρού μήκους για τη σημασία των ΥΦΑ στις περιοχές δράσεις του Προγράμματος εδώ.